Μια τόσο μικρή λέξη με τόσο μεγάλη δύναμη.
Η απελπισία μας κάνει ακόμα και βλάστημους μερικές φορές , βρίζουμε ιερά και όσια στις κακοτοπιές και καταριόμαστε την ίδια μας την μύρα ,μην ξέροντας πόσο κακό κάνουμε στον εαυτό μας.
Είναι λοιπόν στην φύση του ανθρώπου η ατέλεια , ο μόνος τέλειος είναι ο Θεός που μπορεί να μας έπλασε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του αλλά δεν μπορούμε να τον φτάσουμε . Πρέπει όμως να τον πλησιάσουμε να προσπαθήσουμε να είμαστε αντάξια τέκνα του. Στην πίστη μας δεν χωράει η απελπισία πάρα μόνο η ελπίδα και η εμπιστοσύνη στο Θεό μας .
Δεν σας έχει τύχει ποτέ όταν όλα πάνε στραβά να πεις Θεέ μου βοήθησε με και ξαφνικά να γίνει αυτό το κάτι που θα σε βγάλει από την απελπισία και σε κάνει να λες υπάρχει Θεός!
Την λύση στην απελπισία την έχουμε είναι η προσευχή και η εμπιστοσύνη στον δημιουργό . Ο Θεός φροντίζει για τα ζωντανά της γής και δεν θα φροντίσει για εμάς ?
Χαρακτηριστικά θα σας πω πως πριν εφτά χρόνια η μικρότερη αδελφή μου είχε ένα πολύ σοβαρό τροχαίο ατύχημα . Το παιδί είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και οι γιατροί από την αρχή μας είχαν ξεκαθαρίσει πως είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσει και μόνο ένα θαύμα θα την έσωζε.
Οι γονείς μου βρισκόταν σε πανικό και ο φόβος και η απελπισία είχε φωλιάσει στις καρδιές μας .
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο από το να κλαίω και να προσεύχομαι στον Θεό να σώσει την μικρή μου αδελφή . Προσευχήθηκα τόσο πολύ ... όπου έβλεπα εκκλησία έμπαινα μέσα και γονατιστή με δάκρυα στα μάτια παρακαλούσα Θεό και Αγίους να σώσουν την αδελφή μου και να πάρουν εμένα. Έτσι μια από τις πολλές φορές που προσευχόμουν ένιωσα (δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς) μια ηρεμία στην ψυχή , μια γαλήνη και μια ανατριχίλα σαν να ήρθε ένα αόρατο χέρι να με έπιασε από τον ώμο και να μου είπε ηρέμησε όλα θα πάνε καλά. Από εκείνη την στιγμή ήμουν σίγουρη πως η αδελφή μου παρά τα όσα έλεγαν οι γιατροί θα γινόταν καλά.
Η μητέρα μου όπως όλες οι μαμάδες του κόσμου προσευχόταν συνέχεια στην Παναγία λέγοντάς της << Παναγία μου εσύ που είδες τον μονάκριβο γιο σου κρεμασμένο στον σταυρό και καταλαβαίνεις τον πόνο μου βοήθησε με σε ικετεύω>>
Ένα μεσημέρι απελπισμένη όπως ήταν γιατί είχαν περάσει αρκετές μέρες και η κλινική κατάσταση της αδελφής μου δεν παρουσίαζε καμία βελτίωση, στο διάστημα μεταξύ τον επισκεπτηρίων στην εντατική ,(η μητέρα μου παρά τις πολλές ώρες αναμονής από το ένα επισκεπτήριο στο άλλο παρέμενε εκεί στο νοσοκομείο) μπήκε και πάλι σε ένα εκκλησάκι της Παναγίας και ξανά προσευχήθηκε άναψε το κεράκι της και πήγε και έκατσε σε ένα παγκάκι απέναντι από την εκκλησία .
Από την κούραση την πήρε ο ύπνος στο παγκάκι και στον ύπνο της είδες ένα όραμα : Είδε σε ένα φως να έρχετε καταπάνω της και την Παναγία ντυμένη με μια μπλε φορεσιά και με μία μπλέ μαντήλα να στέκεται μπροστά της και να της λέει <<Μην φοβάσαι το παιδί σου θα γίνει καλά!>> και χαμογελαστή απομακρύνθηκε.
Ξύπνησε αλαφιασμένη έχοντας στο νου της το όνειρο που είδε έτρεξε στην εντατική και περίμενε απ' έξω να ανοίξουν οι πόρτες . Και το θαύμα έγινε ! Οι γιατροί της είπαν πως το παιδί είχε αρχίσει να παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης και πως αν συνεχίσει έτσι σύντομα θα είναι και πάλι κοντά μας.
Έτσι και έγινε σε μερικές μέρες το παιδί είχε ξυπνήσει και παρά τα όσα έλεγαν οι γιατροί για τα κινητικά ή εγκεφαλικά προβλήματά που θα μπορούσε να της αφήσει όλο αυτό, εμείς πλέον ήμασταν πεπεισμένοι πως το παιδί θα επανέλθει πλήρως. Κάθε μέρα διέψευδε και έναν γιατρό . Είχαν φτάσει στο σημείο να περνάνε οι γιατροί από το δωμάτιο της και να την αποκαλούν Θαύμα.
Απο εκείνη την στιγμή είπα στον εαυτό μου πως ότι και να μου συμβεί έχω τον Θεο στο πλάι μου και δεν φοβάμαι τίποτα!
Μην εγκαταλείπετε την πίστη σας , μην απομακρύνεστε από τον Θεό και εκείνος πάντα θα μας έχει υπό την προστασία του. Η απελπισία είναι δημιούργημα του σατανά για να απομακρύνει τους ανθρώπους από τον δρόμο του Θεού .
Ο Χριστός μας δίδαξε αγάπη , πίστη και εμπιστοσύνη στον ουράνιο πατέρα. Αφήστε λοιπόν εκείνον να κρίνει για τις τύχες μας γιατί όλα ΕΝ ΣΌΦΙΑ ΕΠΟΊΗΣΕ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου