Μην κρίνεις για να μην κριθείς

Κάθε άνθρωπος έχει μια ιστορία , μια πορεία στην ζωή γεμάτη εμπειρίες ,λάθη ,σωστά και πάθη..

Όλοι μας έχουμε κάνει αμέτρητα λάθη στην ζωή μας .

 Λάθη που τα πληρώσαμε , λάθη που γίνανε μαθήματα για το υπόλοιπο της ζωής μας .

Ποιος όμως μπορεί να κρίνει τον άλλον για αυτά; και γιατί να το κάνει;

Είναι στο DNA του ανθρώπου να μην βλέπει τα δικά του λάθη μιας και είναι πιο εύκολο να κρίνουμε τον συνάνθρωπο μας , τον γείτονα , τον φίλο και τον αδελφό για τα δικά του λάθη.

Στο δημοτικό είχα ένα δάσκαλο που μας είχε πει μια ιστορία .

Κάθε άνθρωπος λέει έχει δύο σακουλάκια κρεμασμένα στον λαιμό του το ένα σακουλάκι είναι μπροστά του και το άλλο το έχει πίσω στην πλάτη του .

Στο σακουλάκι που υπάρχει μπροστά του ρίχνει όλα τα λάθη των άλλων ανθρώπων και στο σακουλάκι που έχει στην πλάτη του ρίχνει τα δικά του λάθη.

Έτσι κάνει πάντα την εύκολη κίνηση βάζει το χέρι και βγάζει στην επιφάνεια τα λάθη των άλλων και ποτέ τα δικά του αφού είναι  δύσκολο για αυτόν να βάλει το χέρι στην πλάτη και να δει τα δικά του λάθη.

Πως θα σας φαινόταν αν  εσάς σαν έκριναν για τις λάθος επιλογές σας?

Εμένα προσωπικά με έχει κουράσει να ακούω συνέχεια κρητικές για τις πράξεις μου .

Λάθη ή σωστά είναι δικά μου και  έμαθα να τα αγαπώ και να συνεχίζω μπροστά πληρώνοντας ή απολαμβάνοντας τα αποτελέσματα αυτών .

Κανένας δεν μπορεί να με κρίνει, κανένας δεν έχει έρθει στην θέση την δική μου , όπως και εγώ δεν έχω έρθει στην θέση των συνανθρώπων μου .

Δεν λέω πως και εγώ δεν έχω κρίνει ποτέ στην ζωή μου , το έχω κάνει και μάλιστα αυστηρά , πιο αυστηρά ίσως από ότι έχω κρίνει τον ίδιο μου τον εαυτό. Βλέπεις με τον εαυτό μας δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε  αντικειμενικοί.

 Στεναχώρησα ανθρώπου που πραγματικά αγαπώ μόνο και μόνο γιατί πίστεψα πως έτσι θα τους βοηθήσω . Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσει που μου ζητήθηκε να το κάνω ,αλλά και πάλι  στεναχώρησα ανθρώπους .

Κάθε φορά όμως που το έκανα ή και που το κάνω μου έρχεται στο μυαλό αυτός ο δάσκαλος και το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να λέω κοίτα το δικό σου σακουλάκι .

Είναι όπως όταν κάνουμε αστεία που πρέπει και να τα δεχόμαστε . Έτσι και όταν κρίνουμε κάποιον θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε και την δική του κριτική. 

Δεν ήρθαμε στον κόσμο για να κρίνουμε τους άλλους .

 Ήρθαμε για να ζήσουμε όπως κάθε θνητός , ήρθαμε για να καλλιεργήσουμε το πνεύμα μας και να εξυψώσουμε την ψυχή μας.

Αντί να κρίνουμε τους διπλανούς μας ας σταθούμε δίπλα τους και ας του συμβουλεύσουμε όταν χρειαστεί ή να μοιραστούμε την σιωπή τους όταν το έχουν ανάγκη .

Ξέρετε κάτι η σιωπή είναι χρυσός και καμιά φορά η σιωπή συνοδευόμενη από την σκέψη είναι η λύση στα προβλήματα μας .

 Για μένα άξιος κριτής είναι μονάχα ο Θεός!