και όπως πολύ καλά ξέρουμε πλέον ,οι λαϊκές παροιμίες είναι σωστές.
Στην ζωή μου ήθελα πάντα να βλέπω χαρούμενους ανθρώπους , προσπαθούσα και προσπαθώ να βοηθάω χωρίς να περιμένω να κάνουν και οι άλλοι κάτι ανάλογο για μένα .
Τις περισσότερες φορές όμως που έκανα ένα καλό δυστυχώς αντι να ακούσω έστω ένα να είσαι καλά , το πλήρωσα με πόνο και δάκρυα. Όχι δεν περίμενα ούτε καν ένα ευχαριστώ, άλλωστε όταν κάνουμε κάτι το κάνουμε πρώτα για εμάς και έπειτα για τους άλλους. Προσωπικά το κάνω γιατί νοιώθω όμορφα μέσα μου και αυτό μου φτάνει.
Κατά καιρούς με πλησίασαν διάφοροι <<φίλοι>> που θα έπεφταν στην φωτιά για μένα όπως έλεγαν, με αγαπούσαν τόσο πολύ και με θεωρούσαν μέλος της οικογένειας τους. Πόσο όμορφα ένοιωθα για αυτό δεν μπορώ να σας το περιγράψω , ήμουν ευτυχισμένη και προσπαθούσα να κάνω και τους φίλους μου ευτυχισμένους. Έμπαινα μπροστά και τους υπερασπιζόμουν χωρίς να υπολογίσω τις επιπτώσεις .
Ανάλωνα χρόνο χρήμα και πάνω από όλα συναισθήματα και ψυχικά αποθέματα και το κληρώθηκα. Το κληρώθηκα με συκοφαντίες , βωμολοχίες , κλεψιές ....
Και όταν μιλάω για κλεψιές δεν μιλάω μόνο υλικές αλλά περισσότερο συναισθηματικές .
Κάπως έτσι έχασα και τον άντρα μου από μια φίλη που την στηρίζαμε στις δύσκολες και με αγαπούσε πολύ. Αλλα ξεμυάλισε τον άντρα μου και μαζί με άλλες πολύ κοντινές μου κυρίες χώρισα.
Κάπως έτσι έχασα και την δουλεία μου κάποτε γιατί λυπήθηκε μια κοπέλα με τρία παιδιά , χωρισμένη που δεν είχε να τα ταΐσει.
Δούλευα τότε σε ένα Σούπερ μάρκετ και είχα συνήθως την απογευματινή βάρδια σαν βοηθός υπεύθυνης ταμείων.
Την αγαπούσα πολύ την δουλειά μου . Θα μου πείτε σε σούπερ μάρκετ ? Ναι σε σούπερ μάρκετ ήταν η πρώτη μου δουλειά και την είχα αγαπήσει τόσο πολύ που δεν με ένοιαζε πόσες ώρες θα δουλέψω και αν θα πληρωθώ τις υπερωρίες .
Έτσι ένα απόγευμα σαν όλα τα άλλα είχα ανέβει στο γραφείο να κάνω το διάλειμμα μου και ταυτόχρονα να κάνω και κάτι άλλες δουλειές που είχα . Τότε είδα από την κάμερα του γραφείου της διευθύντριας πως περνούσε ενα καροτσάκι μπροστά από το ταμείο αυτής την κοπέλας χωρίς να χτυπηθούν τα πράγματα.
Αμέσως την φωναξα στο γραφείο και την ρώτησα τι ήταν αυτό και για ποιο λόγο έγινε αυτό . Αυτή άρχισε να κλαίει και να μου λέει πως τα παιδιά της πεινάνε και ο κύριος που κρατούσε το καροτσάκι ήταν ένα φίλος της που ήρθε να πάρει τα πράγματα.
Την λυπήθηκα της ζήτησα να επιστραφούν τα πράγματα γιατί θα βρίσκαμε τον μπελά μας γιατί δεν ήταν σωστό και της είπα πως θα την βοηθήσω εγώ σε ότι χρειάζεται .
Το καροτσάκι δεν επέστρεψε ποτέ αλλά εγω φοβούμενη πως θα χάσει την δουλεία της δεν ανέφερα τίποτα και απλά την είχα υπό παρακολούθηση να μην γίνει τίποτα.
Ίσως κάποιοι από σας γνωρίζετε πως για να διαγράψεις σε μία απόδειξη πάνω από ένα προϊόν χρειάζεται να το κάνει η υπεύθυνη ταμείων και να πληκτρολογήσει τον κωδικό της για να γίνει .
Εγώ λοιπόν που είχα τρέλα με το μαγαζί και μου άρεσε να πηγαίνω και μέσα και να τακτοποιώ τα πράγματα στα ράφια είχα δώσει τον κωδικό μου στην κοπέλα αυτή και της είχα πει πως αν χρειαστεί να ακυρώσεις κάτι καν' το αλλά σε παρακαλώ ενημέρωσε με ...
Περνούσε ο καιρός και εγώ βοηθούσα όσο μπορούσα, έκανα δώρα στα παιδιά της, την στήριζα όσο μπορούσα οικονομικά (να της πάρω γάλα κλπ δεν ήμουν και πλούσια ) . Ένα ωραίο πρωί γυρνώντας από την ολιγοήμερη άδεια μου με φωνάζουν στο γραφείο της διευθύντριας και μπαίνοντας μέσα βλέπω μαζί με την διευθύντριά μου τον περιφερειακό διευθυντή και ένα κλιμάκιο λογιστικού ελέγχου να με περιμένουν .
-Καθίστε κυρία Συνοδινού (μου λένε) , θα θέλαμε να σας δείξουμε κάτι.
Και μου εμφανίζουν έναν πάκο ακυρωμένων αποδείξεων αξίας 3.500 χιλιάδων ευρώ περίπου ακυρωμένες με τον κωδικό τον δικό μου .
Έχασα την γή κάτω από τα πόδια μου αλλά πριν λιποθυμήσω με ενημερώνουν πως ξέρουν πως δεν το έκανα εγώ το είχαν δει από τις κάμερες του μαγαζιού αλλά θα ήθελαν να γνωρίζουν κατά πόσο είχα γνώση για όλο αυτό . Επίσης με ενημέρωσαν πως μπορεί να μην συμμετείχα σε όλο αυτό αλλά θα έπρεπε τα χρήματα που είχαν υπεξαιρεθεί να γυρίσουν στην θέση τους και σαν τιμωρία θα έπρεπε να πληρώσω και εγώ τα μισά χρήματα . Μου πετούσαν και υπονοούμενα βέβαια σαν να μην το πιστεύουν 100% πως δεν έχω ανάμιξη σε όλο αυτό.
Μου δώσαν την επιλογή να παραμείνω στο κατάστημα και να κρατάνε τα χρήματα λίγα λίγα από τον μισθό μου ή να παραιτηθώ και να πάω στην αστυνομία μαζί τους και με την άλλη κοπέλα να δηλώσουμε πως υπεξαιρέσαμε τα χρήματα και να υπογράψουμε μια υπεύθυνη δήλωση πως τα χρήματα θα τα επιστρέψουμε σταδιακά.
Δεν το διαπραγματεύτηκα τους ακολούθησα στην αστυνομία που εκεί μας ενημέρωσαν πως αν υπογράφαμε κάτι τέτοιο θα μας κρατούσαν και θα περνούσαμε αυτόφωρο . Φύγαμε και κάναμε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό με τις δόσεις που θα έπρεπε να πληρώσουμε .
Έφυγα ντροπιασμένη χωρίς να φταίω και δεν άκουσα ένα συγνώμη ή ένα λυπάμαι . Επωμίστηκα τις δόσεις και η ρετσινιά της συνένοχης με κυνηγούσε για πολύ καιρό .
Δεν με πόνεσαν όμως αυτά τόσο πολύ όσο η συμπεριφορά αυτής της κοπέλας που ενώ με είχε μπλέξει ήταν η υπαίτια που έχασα την δουλειά μου έπαψε να μου μιλάει και δεν μπήκε στον κόπο να πει ένα συγνώμη. Σας πληροφορώ πως ακόμα και τώρα μετά από δώδεκα χρόνια βλέπω στον ύπνο μου την σκηνή του γραφείου και ξυπνάω κλαμένη .
Έτσι πληρώνεται η καλοσύνη στις μέρες μας και δυστυχώς είμαστε πολλοί που μυαλό δεν βάζουμε όσο και να σπάμε τα μούτρα μας .
Ξέρετε όμως κάτι ?
Εγώ όταν πέφτω για ύπνο κοιμάμαι με ήσυχη συνείδηση πως δεν έβλαψα ποτέ κανέναν , ζητάω από τον Θεό μου να με συγχωρέσει αν έβλαψα κάποιον άθελα μου και του ζητάω επίσης να συγχωρέσει όσους με έβλαψαν γιατί εγώ τους έχω συγχωρήσει .
Και όπως λέει και η εικόνα που έχω βάλει παρά τα τόσα χτυπήματα εξακολουθώ να είμαι εγώ δεν με χαλάσετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου