Ο σεβασμός κερδίζεται

Ο σεβασμός για εμένα είναι ένα αξίωμα που πολλοί το ποθούν και λίγοι το αξίζουν!

Από παιδί που ήμουν θυμάμαι να ηχούν στα αυτιά μου φράσεις όπως: να σέβεσαι τους μεγαλύτερους , να σέβεσαι τους γονείς σου, να σέβεσαι τους δασκάλους σου.

Και ναι πραγματικά να το κάνω όχι γιατί μου το απαιτούν αλλά γιατί το αξίζουν.
 Ο σεβασμός θέλει μια αδιάκοπη προσπάθεια , για να σε σεβαστεί ο νέος πρέπει πρώτα να τον σεβαστείς εσύ. Ναι δεν είναι παράλογο αυτό που λέω πρέπει να σεβόμαστε τους νέους γιατί αυτοί είναι η ελπίδα και το μέλλον μας .
Μια φορά σε ένα λεωφορείο μπήκε ένας ηλικιωμένος άνθρωπος και πριν καλά καλά να προλάβει να σηκωθεί κάποιος πάει και λέει σε ένα παλικάρι <<σήκω απάνω ρε δεν ντρέπεσαι έπρεπε να μου έχεις παραχωρήσει την θέση σου >> το παιδί όπως ήταν φυσικό μετά από τον τρόπο που του μίλησε δεν σηκώθηκε και πολύ καλά έκανε . Τι θα γινόταν αν του το ζητούσε ευγενικά ?
Άνθρωποι καλοντυμένοι και ευυπόληπτοι με κοινωνική καταξίωση βουτηγμένοι κατά τα άλλα στην διαφθορά απαιτούν τον σεβασμό λέγοντας ρε <<ξέρεις ποιος είμαι εγώ?>> Και τι με νοιάζει αγαπητέ κύριε ποιος είσαι εσύ? Εσύ ξέρεις ποιος είμαι εγώ και τι μπορεί να έχω περάσει στην ζωή μου?
Σεβασμό αξίζουν αυτοί οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που παρά τις δυσκολίες της ζωής σε βλέπουν και σου χαμογελούν μη δίνοντας σου να καταλάβεις τι προβλήματα μπορεί να έχουν .
Σεβασμό θέλουν και αξίζουν οι άνθρωποι που παρά το ότι τα φέρνουν δύσκολα πάντα θα βρουν να προσφέρουν από το υστέρημα τους σε αυτούς που έχουν ανάγκη!

Υπάρχουν γονείς που απαιτούν τον σεβασμό από τα παιδιά τους χωρίς όμως αυτοί ποτέ να τα έχουν σεβαστεί . Θα μου πείτε βέβαια οι γονείς πρέπει να σέβονται τα παιδιά τους? Ναι πρέπει να τα σέβονται ,να τα αγαπάνε και να τα στηρίζουν , πρέπει να τους δίνουν το καλό παράδειγμα έτσι ώστε και αυτοί αργότερα να ανταμειφθούν για τους κόπους τους . Και όπως λέει και μια αγαπημένη φίλη τα παιδιά μας είναι ο καθρέφτης μας .
Σεβασμό απαιτούν και κληρικοί , θέλουν να τους φιλάμε το χέρι και να τους σεβόμαστε. Και βέβαια να το κάνουμε σε αυτούς που το αξίζουν , σε αυτούς που είναι πραγματικοί υπηρέτες του Θεού και όχι αυτούς που γυρεύουν αξιώματα.
Στην ζωή μου με σημάδεψε ένας τέτοιος παππάς που πραγματικά τα λόγια του με έκαναν να αγαπήσω την εκκλησιά και τον Θεό.
Πολλοί άνθρωποι έχουν μπερδέψει ακόμα και τον φόβο με τον σεβασμό... όχι αγαπητοί μου γιατί αυτομάτως αυτός που σου δημιουργεί το συναίσθημα του φόβου χάνει τον σεβασμό σου.  "Εμένα θα με  σέβεσαι αλλιώς θα σε τσακίσω" λέει ο άλλος. Και τι να του απαντήσεις ?
Ας αρχίσουμε λοιπόν απο το να μάθουμε να σεβόμαστε αυτούς που πραγματικά το αξίζουν και μετά να διεκδικήσουμε τον σεβασμό του άλλου.
Και κάπου εδώ καταλαβαίνουμε πως  ΌΤΙ ΣΠΈΡΝΟΥΜΕ ΘΕΡΊΖΟΥΜΕ !