Ένας άγγελος με σπασμένα φτερά!

Καμιά φορά εκεί που περπατάμε στον δρόμο  βλέπουμε να περνάνε δίπλα μας άγγελοι που εμείς δεν τους καταλαβαίνουμε . Άγγελοι με σπασμένα φτερά που το μόνο που μας ζητάνε είναι ένα χαμόγελο και αγάπη .
 Είναι άνθρωποι που μας δίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής .
 Μαθήματα αξιοπρέπειας.
Έτσι και εγώ κάποια στιγμή της ζωής μου γνώρισα έναν τέτοιο άγγελο που η μορφή του μου μοιάζει σαν να έχει βγει από αγιογραφία και το όνομα του ήταν Βασίλης .
Το γνώρισα μέσα σε ένα παιχνίδι στο ίντερνετ και μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί αργούσε μέχρι που του έστειλα μήνυμα. Ντράπηκα τόσο πολύ που τον έκανα να μου απολογηθεί και να μου πει πως έχει σοβαρό κινητικό πρόβλημα  και για αυτό αργεί να παίξει.

Τότε θυμήθηκα  τα λόγια της μητέρας μου όταν κάποτε σαν παιδάκι και εγώ βλέποντας ένα παιδί σε καροτσάκι γύρισα και είπα "Α το κακόμοιρο". τότε η μαμά μου νευριασμένη με τράβηξε πιο εκεί και μου είπε "κακομοίρα είσαι εσύ και αν θα έπρεπε να λυπάσαι κάποιον αυτός θα πρέπει να είναι ο εαυτός σου. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη τον οίκτο μας αλλά την αγάπη μας . Κατάλαβες?"
Από τότε λοιπόν που γνώρισα αυτό τον άγγελο υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως θα προσπαθήσω να γίνω η καλύτερη του φίλη .
Ξέρετε είναι δύσκολο αυτό .
Τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι πολύ υπερήφανα και δεν θέλουν να καταλάβουν πότε πως τα πλησιάζεις από λύπηση. Εγώ όμως τα κατάφερα και μέρα με την μέρα ο Βασίλης έμπαινε όλο και περισσότερο στην ζωή μου .           
 Φανταστείτε πως τον γνώρισα περίπου όταν ήμουν22 χρόνων και τότε ήταν ο καιρός που ετοιμαζόμουν να παντρευτώ . Ο Βασίλης ήταν η μόνη μου παρέα στην καθημερινότητα μου , το πρωί που θα ξυπνούσαμε το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να μιλάμε στο σκαιπ πίνοντας τον καφέ μας και μετά άφηνα το σκαιπ ανοιχτό και έκανα τις δουλείες του σπιτιού μου . Ο Βασίλης ήταν πάντα εκεί σε χαρές και σε λύπες , ήταν εκεί στις δύσκολες καταστάσεις που περνούσα όταν ο γάμος μου είχε τελματώσει . Ήταν αυτός που με συμβούλευε , αυτός που όταν έκλαιγα πάντα θα έβρισκε μια καλή κουβέντα να με ηρεμήσει και να δικαιολογήσει τον τότε σύζυγό μου για την συμπεριφορά του , Μερικές φορές όταν η ψυχολογία μου ήταν στα πολύ κάτω της και ιδιαίτερα μετά από ένα μεγάλο καυγά έπαιρνα το αυτοκίνητο κλαμένη να πάω μια βόλτα. Ο Βασίλης που του είχα κλείσει το σκαιπ απότομα και του έλεγα φεύγω με καλούσε στο κινητό ανήσυχος και μου έλεγε ; "Που πας?"  και εγώ του έλεγα άσε με ρε Βασίλη μου θέλω να μείνω μόνη μου . Τότε εκείνος έλεγε φωνάζοντας: "Που πας στην κατάσταση που είσαι ? Πήγαινε στην μητέρα σου και πάρε με τηλέφωνο πως έφτασες ".
 Μοναδική μας επικοινωνία το σκαιπ.
Για ένα περίεργο λόγο από τότε που γνώρισα τον Βασίλη η φωνή του λειτουργούσε καταπραιντικά στην ψυχολογία μου και με ηρεμούσε .Οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί και αντι να είμαι εγώ αυτή που θα στήριζα τον Βασίλη εκείνος είχε γίνει ο ΦΎΛΑΚΑΣ ΆΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ.
Ένας άγγελος που τα σπασμένα του φτερά δεν τον εμπόδισαν να κάνει αυτό που κάνουν όλοι οι άγγελοι να προστατεύουν και να προσφέρουν αγάπη .
Όταν πλέον χώρισα από τον πρώτο μου σύζυγο ο μόνος άνθρωπος που είχα ανάγκη να δω ήταν ο Βασίλης . Ήταν ο μόνος που ήξερε τι πραγματικά έχω περάσει. Έτσι ανακοίνωσα στου γονείς μου με συνοπτικές διαδικασίες πως χωρίζω και μετά από μερικές μέρες έφυγα να πάω να δω τον Βασίλη . Θα ήθελα να σημειώσω πως στα 6 χρόνια που γνωριζόμασταν μέχρι τότε τον Βασίλη τον είχα δει από κοντά μια φορά και αυτή την φορά είχε έρθει εκείνος να με δει.
Όταν έφτασα στο σπίτι του η συγκίνηση και η χαρά ήταν μεγάλη. Εγώ είχα πάρει μια μεγάλη απόφαση και είχα πάει να του την ανακοινώσω.
Του ζήτησα λοιπόν να σταθώ δίπλα του, να τον πάρω από το σπίτι του και να μείνουμε μαζί . Εγώ θα δούλευα και θα τον φρόντιζα και εκείνος θα είχε μια φίλη να τον στηρίζει .
Η απάντηση του με ξάφνιασε όχι απλά δεν τον δέχτηκε αλλά μου είπε να γυρίσω στο σπίτι μου και να δώσω μια ακόμα ευκαιρία στον γάμο μου .
Γύρισα στο πατρικό μου αλλά ο Βασίλης ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου . Ουπς τι γίνεται εδώ ? Η σκέψη μου συνέχεια γυρνούσε γύρω από τον Βασίλη και δεν άργησα να καταλάβω πως είχα αρχίσει να τον ερωτεύομαι!!!!
Η αγάπη του , η δύναμη της ψυχής του ,  η φιλία του με είχαν κάνει να έχω απίστευτα συναισθήματα για αυτόν. Μίλησα στην μητέρα μου και παρά της αντιδράσεις της για το τι επρόκειτο να αντιμετωπίσω για το υπόλοιπο της ζωής μου μάζεψα τα πράγματα μου και ξαναπήγα στον Βασίλη .
Του είπα πως νομίζω πως είμαι ερωτευμένη μαζί του και πως θέλω να είμαι στην ζωή του και να τον φροντίζω έστω και σαν φίλη . Εκείνος αρχικά αρνήθηκε λέγοντας μου πως δεν μπορεί να με δει ερωτικά και πως για αυτόν ήμουν μια πολύ καλή του φίλη . Μου είπε πως μπορώ να μείνω σπίτι του μέχρι να δω τι θα κάνω στην ζωή μου . Ο καιρός περνούσε πολύ όμορφα και ΄γω το μόνο που ήθελα ήταν να φροντίζω τον Βασίλη και νομίζω πως και αυτός απολάμβανε την φροντίδα και την αγάπη μου. Και το θαύμα έγινε ο Βασίλης μου είχε αρχίσει να με ερωτεύεται. Μέχρι που μια μέρα δεν κρατήθηκα άλλο και τον φίλησα. Με κοίταξε έκπληκτος και χαμογελώντας μου είπε τι έκανες εκεί? Από εκεί άρχισαν όλα ... από τότε είμαστε μαζί! Έχω περάσει 8 υπέροχα χρόνια, όχι γιατί δεν περάσαμε πολλές δυσκολίες αλλά γιατί η ζωή μου είναι γεμάτη αγάπη. Πραγματική αγάπη .
  Όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα αόρατο άγγελο να τους προστατεύει , εγώ όμως είμαι τυχερή γιατί τον άγγελό μου τον γνώρισα. Ακούει στο όνομα Βασίλης και είναι ο νυν σύζυγός μου , αφού το καλοκαίρι μας αξίωσαι ο Θεός και ευλόγησε τον γάμο μας.
Είναι αυτός που όταν αρρωσταίνω υποφέρει , όταν είμαι χαρούμενη λάμπει το πρόσωπό του και όταν απελπίζομαι μου χαμογελάει και μου θυμίζει πόσο όμορφη είναι η ζωή και πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε ο ένας τον άλλον.
Είναι ένας άντρας που παρότι δεν είναι στα πόδια του το παράστημα του και τον ανδρισμό του δεν τον φτάνουν χίλιοι άντρες.
Και τι πειράζει που έχει σπασμένα φτερά ? Ίσως αν δεν ήταν σπασμένα τα φτερά του να μην εμφανιζόταν σε εμένα ποτέ.